Kiketza azaroan

azaAmomak burua nahasia duen arren, bisita egiten diodanean badira inoiz ihes egiten ez dioten bi kontutxu. Zelan dekozue solotxua? Zer dekozue landatute? Leo da balkoiko soloa zaintzen duena, eta zuzenean berari egiten dio galdera. Guk perejil apur bat dekogu, esaten digu berak. Guk espinakak, letxuga dekoguz eta orain aza ere bai. Ederto iten dozue! Gure etxearen alde batean daukagu balkoia, eta beste aldean, merkatua ikusten da parez pare, Plaza esaten zaion merkatua. Bakixu nik merkatuan iten nenduala behar, ezta? Urtek dire joan ez nazela. Enei, zenbat urte! Bion artean merkatua zelan eraberritu duten azaltzen diogu. Egitura eta beirateak mantendu dituztela, baina goitik behera aldatu dutela.

Astean birritan egiten ditugu errekaduak bertan, arraultzak, barazkiak, oilaskoa, arraina… Bigarren pisuan emakume baserritarrak egoten dira, haiei propio jarritako mahaitxoetan beren produktuak saltzen. Den denak dira emakumeak, bendejea saltzera datoz, sasoian sasoikoa. Nire amoma gogorarazten dit haietako batek, eta berari erosten dizkio kalabaza eta porruak. Eta aza ere bai, orain azaroan. Perejil aputxu bat gure dozu? Eroaixuz tomate honek, neuk emoten dotzutez. Bere bizkaiera nongoa ote den galdetzeko irrikaz geratu naiz, baina ziur nago ez dela Txorierritik oso urrun ibiliko.

Oso hamarkada gutxian gure aitite-amomen belaunalditik gurera, haiek lurrarekiko zuten lotura eta hurbiltasuna galdu egin ditugu gazte askok eta askok. Orain guri dagokigu nolabait ezagutza hori berreskuratzea, eta horrek bultzatuta akaso landatu ditugu lehen aldiz barazkiak balkoian.

Udazken honetan, azaroan, besoetan dudan seme jaioberriari hitz eta berba egiten diot. Berba baino, hitz gehiago. Izan ere, amomaren euskara ikasi nuen arren, batua darabilt ahoan gehien gehienetan. Beharbada hau ere nire belaunaldiko beste askoren gauza izango da. Semetxoarekin batera nire bikotea ere euskara ikasten ari da eta ¿Cómo se dice noviembre? galdetu didanean, berehala ikasi du. Balkoian zer daukagu, ba? Horrela esaten diogu, Azaroa. Txikia besoetan dudala, lantzeminean, nire haurtzarotik erabiltzen ez nituen berbak datozkit ahora. Zotina du sarritan, baina ez diogu zotina esaten gurean, kiketza baizik.

Azaro epel honetan, gure azak ez dira oraindik heldu Amomak soloan zer dekogun galdetzen digun hurrengoan esango diot. Kiketza, azaroan.

One thought on “Kiketza azaroan

Add yours

Utzi erantzun bat

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Aldatu )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Aldatu )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Aldatu )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Aldatu )

Connecting to %s

Blog at WordPress.com.

Up ↑

%d bloggers like this: